Sitemap  Mapa strony     Wybierz język strony: flaga PL flaga EN flaga DE flaga ES linia BIP
PODWYŻSZONY KONTRAST
Region koniński
Jesteś tutaj: Starostwo Powiatowe w Koninie - Ekologiczny powiat - Obszary chronione - Nadwarciański Park Krajobrazowy

Nadwarciański Park Krajobrazowy

Nadwarciański Park Krajobrazowy – obejmuje obszar o powierzchni 13.428 ha., leży w obrębie gmin powiatu konińskiego Rzgów, powiatu słupeckiego – gmin Lądek i Zagórów oraz powiatu wrzesińskiego - gmina Pyzdry. Powstał on w pradolinie Warszawsko – Berlińskiej, która to powstała u schyłku ostatniego zlodowacenia. Park utworzono w celu ochrony środowiska przyrodniczego, niepowtarzalnych cech krajobrazu dolinnego, ze względu na miejsca lęgowe ptaków, a także wartości historyczne i kulturowe.
 
Badania naukowe wykazały, że gro gatunków ptaków jest zagrożona lub już wyginęła, a kilku grozi to w najbliższym czasie. Jedynie konkretne działania mogą zapobiec degradacji środowiska, a tym samym zachowana zostanie naturalna równowaga. Należy ograniczyć wycinkę drzew i podjąć się odtworzenia miejsc, które wcześniej zniszczono. Ptakom wodno – błotnym właściwe bytowanie zapewni utrzymanie odpowiedniego stanu wody w dolinie Warty. Najkorzystniejszym rozwiązaniem było by odtworzenie naturalnych miejsc wprowadzając specjalne zabiegi gospodarcze.
 
Obecnie dolina rozciąga się w dawnym korycie, szerokiej na kilkadziesiąt kilometrów rzeki. Współcześnie rzeka Warta osiąga w obrębie parku kilkadziesiąt metrów szerokości. Tworząc zakola pozostawia po sobie liczne starorzecza i smugi, otoczone rozpościerającymi się łąkami i pastwiskami, wśród których znajdziemy liczne wydmy, również efekt działalności rzeki. Środowisko doliny Warty kształtują okresowe powodzie występujące w okresie wiosennym i letnim.
 
Park jest częścią doliny Środkowej Warty, uznanej za siedlisko ptaków wodno – błotnych. To właśnie ich liczne występowanie przyczyniło się do jego powstania. Na terenie Parku występuje 230 gatunków ptaków. Niezwykle bogata i różnorodna jest szata roślinna. Przeważają otwarte krajobrazy łąk i pastwisk, a na wydmach bory sosnowe. Starorzecza obfitują w roślinność wodną i błotną (szuwary).
 
Bogactwo awifauny stanowi wyróżnik Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego w porównaniu z innymi tego typu obszarami występującymi na terenie kraju. Na obszarze tym gniazdują rzadkie gatunki ptaków tj. rożeniec, błotniak łąkowy, błotniak zbożowy, kropiatka, zielonka, derkacz, sieweczka obrożna, batalion, dubelt, dzierzba rudogłowa, świergotek polny. Należy również wymienić ptaki lasów – zakładające gniazda na drzewach i krzewach oraz na roślinach zielonych lub na ziemi, zawsze jednak w miejscach zakrzewionych lub zadrzewionych. Zalicza się do nich bardziej pospolite ptactwo tj. zięba, trznadel, sikora bogatka; z rzadszych np. turkawka, podróżniczek, pokrzywnica, dziwonia; natomiast z drapieżnych – pustułka i krogulec. Ptaki terenów otwartych gniazdują w środowisku pozbawionym zwartych zadrzewień (np. pola i łąki). Gniazda umieszczają na ziemi. Znaczna część gatunków związana jest z podmokłymi łąkami oraz pastwiskami, są to: cyranka, płaskonos, czajka i inne. Ptaki szuwarów gniazdują na wodzie lub roślinach zielnych w obrębie roślinności błotnej i w jej bezpośrednim sąsiedztwie. Klasyfikują się do nich: perkoz rdzawoszyi, bąk, błotniak stawowy, łabędź niemy, krakwa, wodnik, i inne. Wielkim zagrożeniem dla tych ptaków jest ingerencja człowieka – wypalanie trzcinowisk oraz niski poziom wody. Ptaki zabudowań, zamieszkują osiedla ludzkie, a gniazda wiją na budynkach, mostach, urządzeniach technicznych. Jest to nieliczna grupa ptaków, należą do nich: wróbel, płomykówka, mazurek. Głównym wrogiem dla tych ptaków jest człowiek niszczący gniazda. Ptaki osiadłe i wędrowne, niektóre gatunki tj., czajka, bocian biały, trzciniak, czy błotniak stawowy przylatują do nas tylko na czas lęgów. Znajdują tutaj idealne warunki niż w innych częściach świata.
 
Najważniejszą grupę ptaków stanowią ptaki związane ze środowiskiem wodnym i terenami podmokłymi. Z uwagi na kurczenie się tych obszarów ptaki te są zagrożone wyginięciem. Taki stan spowodowany jest działalnością człowieka. Na skutek oddziaływania rolnictwa zmniejsza się powierzchnia i tak już ubogich terenów leśnych. Wyodrębnia się z nich areały przeznaczone na pastwiska i łąki. Łęgi wierzbowe i towarzyszące im zarośla wiklinowe zachowały się w strefie najbliższej koryta rzeki. Niewielkie połacie lasów stanowią oazę rzadkich gatunków roślin i zwierząt.
 
W pewnym oddaleniu od rzeki znajduje się strefa dużych, stosunkowo młodych starorzeczy znajduje się strefa dużych, stosunkowo młodych starorzeczy. Lustro wody w płytszych miejscach porasta pływająca liściasta roślinność wodna, np. grzybienie białe, grążele żółte, rzęsa drobna itp. Sporadycznie występuje najmniejszą z roślin – wolffię bezkorzeniową. Brzegi porasta roślinność szuwarowa najczęściej budowana przez trzcinę, mozgę trzcinowatą, mannę mielec oraz turzycę zaostrzoną. Szuwary tworzą także tatarak, kosaciec żółty, strzałka wodna, łączeń baldaszkowy. Starorzecza zamieszkują liczne zwierzęta. Gniazda w szuwarach wiją gęsi gęgawy, łyski, błotniaki stawowe, brzęczki i inne.
 
Kolejną strefą Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego są rozległe łąki wyczyńcowi. Na skutek zmian warunków wodnych te bardzo cenne przyrodniczo i gospodarczo łąki przekształcają się w znacznie gorsze użytkowo łąki śmiałkowie. Obszary bardziej wilgotne, często na podłożu torfowym zajmują łąki kaczeńcowe, zaroślowe. Osobliwością są łąki trzęślicowe, zanikające w skali kontynentu oraz słonorośla ze świbką morską i mleczem nadmorskim. Są to miejsca gniazdowania niezwykle ważnych gatunków ptaków, tj., siewkowiec, kulik wielki, kszyk, rycyk, a także kaczki łąkowe, m.in. cyranka, płaskonos czy rożeniec. Dla wielu gatunków ptaków dolina środkowej Warty jest głównym miejscem lęgowym w skali kraju.
 
Pośród łąk odnaleźć można lokalne wyniesienia terenu wraz z wydmami. One również stanowią miejsce występowania rzadkich zbiorowisk roślinnych oraz ptactwa. Znaczne połacie wydm zostały w przeszłości obsiane sosną.
 
W obrębie parku i jego najbliższej okolicy zlokalizowanych jest wiele godnych uwagi zabytków. Znaczna część architektury znajduje się w obrębie powiatu słupeckiego. Jedno z ogniw Parku obejmuje gminę Rzgów należącą do powiatu konińskiego. Zainteresowanym polecamy drewniany kościół p.w. Św. Jakuba pochodzący z XVI wieku, murowany kościół pod wezwaniem Św. Wawrzyńca w Sławsku i kościół w Grabienicach, których budowa datowana jest na przełom XVI i XVII wieku oraz zespół dworski w Sławsku, obejmujący dwór z XIX wieku, spichlerz i park.
 
Obszar doliny środkowej Warty i w tym Park obfituje w znaleziska archeologiczne. Pierwsze ślady ludzi datowane są na mezolit (8 - 4,8 tys. lat p.n.e.). Z tego to okresu pochodzą pierwsze ślady obozowisk lokowanych na wydmach. Rozwój osadnictwa przypada na okres wpływów rzymskich – od początku do 400 roku n.e.). Z wczesnego średniowiecza pochodzi gród odkryty nad brzegiem Warty między Lądem a Zagórowem w Rydlowej Górze – powiat słupecki. Gród ten urastał do rangi kasztelanii. Przez jego obszar poprzez Konin, aż do Gopła biegł „Szlak bursztynowy”.
 
Źrodło: Oddział PTTK w Koninie

Związek Powiatów Polskich, przekierowanie do stronyChopin w powiecie konińskimInformacja dla niesłyszącychPowiatowe Centrum Zarządzania KryzysowegoHospicjum im. bł. Stanisława Papczyńskiego150. rocznica Powstania Styczniowego